Η Ελιά Καλαμών είναι μια εξαιρετική ποικιλία επιτραπέζιας ελιάς. Επίσης, είναι μια ποικιλία μεσόκαρπη υψηλής παραγωγικότητας, απαιτητική σε εδαφική και ατμοσφαιρική υγρασία, ανθεκτική στην αλατότητα του εδάφους, καθώς και ανθεκτική στο μύκητα βερτισίλιο και στο δάκο. Η συγκομιδή γίνεται την περίοδο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου.

Φέρει και τις συνωνυμίες: Βοβωδίτικη, Περαχωρίτικη, Χονδρολιά βοβώδης και Λαδολιά. Μεσόκαρπη ποικιλία, διπλής χρήσης ,δηλαδή λαδοελιά και επιτραπέζια, πράσινη ή μαύρη. Το δένδρο αντέχει πολύ στό ψύχος και στην ξηρασία (καλλιέργεια μη ποτιστική) και είναι πολύ παραγωγικό όταν δέχεται στοιχειώδεις καλλιεργητικές φροντίδες παρέχοντας λάδι αρίστης ποιότητας. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι κυμαίνεται γύρω στο 25% και με εντατικότερη καλλιέργεια φθάνει στο 30%, ενώ ο καρπός χρησιμοποιείται και παρασκευή κονσερβών (πράσινες τσακιστές και μαύρες πατητές).

Πολύ γνωστή ποικιλία για λάδι που ωριμάζει με αργούς ρυθμούς με καλύτερη εποχή συγκομιδής από το μέσα Ιανουαρίου μέχρι τις αρχές του Φεβρουαρίου. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι φθάνει στο 20%. Χαρακτηριστικό της ποικιλίας Μανάκι είναι ότι αντέχει σε μεγάλο υψόμετρο. Ποικιλία αρκετά ανθεκτική στο κρύο και στους ισχυρούς ανέμους. Αναπτύσσεται καλά σ’ όλα τα εδάφη ακόμα και στα άγονα-πετρώδη, αλλά αποδίδει, όμως, πολύ καλύτερα σε σχετικά γόνιμα εδάφη που συγκρατούν αρκετή υγρασία. Προτιμά εδάφη με pH 7-8, αντέχει όμως και στα ελαφρά όξινα εδάφη και παρουσιάζει επίσης σχετικά καλή αντοχή στην αλατότητα του εδάφους. Εκτιμάται για την παραγωγή βρώσιμων ελιών σε περιοχές, όπου δεν ευδοκιμεί η Κονσερβολιά.

Φέρει και τις συνωνυμίες: Αγρινίου, Αμφίσσης, Άρτας, Βόλου, Βολιώτικη, Βοϊδολιά, Εμπορεύσιμη, Κορομηλάτη, Μηλολιά, Ξηροχωρίου. Η ποικιλία Αμφίσσης είναι κυρίως επιτραπέζια αλλά και λαδοελιά. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι φθάνει στο 16%. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παρασκευή μαύρων και πράσινων κονσερβών εκλεκτής ποιότητας. Καλή αντοχή στο ψύχος, και θεωρείτε η «βασίλισσά» των ελιών λόγω της εξαιρετικής μεγάλης απόδοσης ανά δέντρο. Επιπλέον, είναι πολύ ευαίσθητη στο βερτισίλλιο. Ωριµάζει από τα µέσα Νοέµβρη-τέλη ∆εκέµβρη.

Επιτραπέζια ποικιλία γνωστή ως Γαιδουρελιά, λόγω του σχετικά μεγάλου μεγέθους των καρπών της. Η ποικιλία αυτή αναπτύσσεται σ’ όλα τα εδάφη ακόμα και σε άγονα πετρώδη. Αποδίδει, όμως, όπως και οι άλλες ποικιλίες πολύ καλύτερα σε σχετικά γόνιμα εδάφη που συγκρατούν υγρασία. Προτιμά pH εδάφους 7-8, αντέχει όμως και στα ελαφρά όξινα εδάφη, παρουσιάζοντας επίσης καλή αντοχή στην αλατότητα του εδάφους.

Ονομάζεται επίσης και Κουτσουλιέρα, Λαδολιά, Λιανολιά χονδρή, Λιανολιά ψιλή και Πατρινιά. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι φτάνει περίπου στο 25%. Είναι μικρόκαρπη ποικιλία και χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή λαδιού καλής ποιότητας. Θεωρείται ποικιλία απαιτητική σε εδαφική υγρασία και γόνιμο έδαφος. Ο καρπός της ωριµάζει από τον Νοέμβριο έως και τον Δεκέμβριο.

Η ποικιλία Πικουάλ είναι Ισπανική ποικιλία, που κατατάσσεται στις πρώιμες ποικιλίες με μεγάλη παραγωγικότητα. Είναι πολύ ανθεκτική στο κρύο και στην ξηρασία. Είναι ανθεκτική στους περισσότερους τύπους εδάφους και σε όλες τις κλιματικές συνθήκες. Επιπλέον, το ελαιόλαδο που παράγει ο καρπός της είναι πλούσιο σε πολυφαινόλες, γεγονός που δίνει στο ελαιόλαδο μεγάλη διάρκεια ζωής. Θεωρείται πρώιμη ποικιλία µε περίοδο συγκομιδής των καρπών στα μέσα του Νοεμβρίου. Η απόδοση του ελαιόδεντρου σε καρπούς είναι εξαιρετική και η περιεκτικότητα αυτών σε ελαιόλαδο κυμαίνεται από 22-27%.

Η Αρμπεκίνα είναι Ισπανική ποικιλία, που παρουσιάζεται να έχει ανθεκτικότητα στο κρύο. Προσαρμόζεται σε διάφορους τύπους κλίματος και εδάφους. Ευδοκιμεί κυρίως σε αλκαλικά εδάφη. Ο καρπός της ξεκινά να ωριµάζει μέσα Οκτώβρη και μπορεί να φτάσει μέχρι μέσα Νοεμβρίου. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή ελαιολάδου. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι φτάνει περίπου στο 20-22%.